Suche
http://www.hans.angele.de
 > Home > Texte  

Der Ochsenhauser Zug

Von eiserem Zug, deam alta Ochsa – kaa ma so manche G'schicht verzehla.
Ih kenn dia Bah, scho seit ih woiß – bin aufgwachsa it weit weg vom Glois.

Wia hand mir eusern Ochs bewonderet – wenn er da Sandberg nomm ischt donneret,
henda da dia Wäga brauchet aber Kraft – ond moischtens hot's dr Ochs au g'schafft.

Doch manchmol hot's eam nemme g'langet – weil halt zuviel Wäga dana hanget,
druiviertels doba goht eam dr Schnaufer aus – etz wa doa en soama Fall, oh Graus?

Ruckwärts loht mer's laufa bis en Bah-Hof nei – ma fuiret noh, kheit Kohla nei,
und mit ama nuia Dampf – gewinnt ma noch da Kampf.

Was hot der Ochs blos glada – daß's so schwer ischt hendadana?
Papierholz-Prügel, Langholz-Schtämm – Kälbla, Saua ond au Render!

Und am rauswärts brengt'r noch – Thomesmeahl ond Kalkschtickschtoff,
au Brikett ond Kohla – könnet mir am Bah-hof hola.

Em Winter geit's am Sandberg oft Malär – Gähwinda bloset d'r Wind d'rher,
do hilft au dr ärgschte Schwong nix meh – ma muaß kapituliera vorem Schnee.

Dägweis schippet Kramper, daß se schwitzet,
derweil der Ochs in Ruhe sitzet.

D'r Ochs ischt oft au Wecker gwea – wenn ma Kircha-Uhr hot nemme g'seha.
Pfeift d'r Zwölfa-Zug, noach hot ma g'wißt – daß ma gaou glei z'Mittag isst.
Hört ma da Faifa-Zug 's Tal ra komma – verhebet d' Hüatabuaba ihre Küha nomma,
dia Viecher schtellet ihre Schwänz in d'Höh – ond sauet schnurstracks hoim en ihren Schtall.

Amma Obet hot's a args Weatter g'hett – viel Dreck hot's g'schemmt ins  Schienabett.
Der letschte Zug, 's dauret it lang – fährt nai en dea Dreck amma Übergang.

D' Lokomotiv schbrengt ussem Glois en Graba nei – ond schräg hanget se do am Roi.
Mit Hilf von Winda, Bälka, Soiler ond viel Schwoiß – bringt ma se wieder uff ihr Glois.

Mit dem Ochs fährt ma en d' Schtadt nei doch ganz passabel –
und etz sei's z'mols nemme rentabel?

D'r Ochs ond alle seine Küha kommet en Ruheschtand –
dia Gloiser lieget umasuscht em Land.

Aber bald fahret Hobby-Eisebahner, gar it domm  – mit Lok ond Wäga wieder rom.
Von deam Ochsa ischt zwar blos noh a Öchsle blieba – des frait me oinawag, ih sags ruhig – ih hang halt au an deam alta Zuig!


Hans Angele